Maouez gant tablezennoù koar hag ur goustilh, lesanvet Sapfo
Pompei, c. 50
Delwenn da Sapfo, ma lenner Sappho Eresia,
Diwar un delwenn hellazat eus ar Vvet kantved kent JK
Sapfo
Gustav Klimt (1888-1890)

Sappho, Sapfo pe Safo (henc'hresianeg attek: Σαπφώ [sapːʰɔː], henc'hresianeg eoliek: Ψάπφω [psapːʰɔː]) a oa ur varzhez hag a veve e Mytilene, kêr-benn Lesbos, er VIIvet kantved kent JK. E Lesbos, e Mitilene pe en Eresos e oa bet ganet, etre –630 ha –612, ha marvet war-dro –570.

He barzhonegoù a veze meulet en Henamzer n'int ket deuet betek ennomp, nemet unan en he hed, ha tammouigoù eus re all. He brud avat zo brasoc'h evit biskoazh.

He buhezAozañ

Krediñ a reer e oa merc'h da Skamander ha Kleis, hag he doa tri breur. Dimezet e oa. Atav e chomas en enez Lesbos, war -bouez ur pennad harlu e Sikilia, da dec'hel rak un dañjer dianav, war-dro -604, ha distreiñ a eure e -581.
Savet he devoa ur bagad merc'hed gouestlet da gehelidigezh Afrodite, ma veze mesket barzhoniezh ha sonerezh. Hir e voe he buhez.

Menegoù el lennegezhAozañ

E saoznegAozañ

And onward viewed the mount, not yet forgot,
The lover's refuge and the Lesbian's grave.
Dark Sappho! could not verse immortal save
That breast imbued with such immortal fire?

E gallegAozañ

L'homme fortuné qu'enivre ta présence
Me semble l'égal des dieux, car il entend
Ruisseler ton rire et rêver ton silence,
Et moi, sanglotant,
Je frissonne toute et ma langue est brisée :
Subtile, une flamme a traversé ma chair
Et ma sueur coule ainsi que la rosée
Âpre de la mer ;
Un bourdonnement remplit de bruits d'orage
Mes oreilles, car je sombre sous l'effort,
Plus pâle que l'herbe, et je vois ton visage
À travers la mort...
— Renée Vivien, Sapho [1].

LevrlennadurAozañ

Liammoù diavaezAozañ

Notennoù ha daveennoùAozañ

  1. Unan eus 100 troidigezh eus ur varzhoneg gant Sapfo, en (fr) L'égal des dieux – Cent versions d'un poème de Sapho, Allia, 1998 (ISBN 978-2-9111-8866-4)


Muioc'h a restroù diwar-benn

a vo kavet e Wikimedia Commons.