Digeriñ al lañser pennañ

De facto zo ul lavar latin hag a dalv kement hag « er fedoù », pe « en oberoù » . Enebet e vez ouzh « de jure », «hervez ar gwir, ar reolenn ».

En ur ster ledan e talvez kement hag «e gwirionez».

OrinAozañ

Implijet eo bet an droienn e latin gant Cicero en e brezegenn Pro Milone :

... et Pompeius de iure non de facto quaestionem tulit[1]
... ha Pompeius a vennas ensellout ar gwir ha n'eo ket ar fed .

De facto, de jureAozañ

  • De jure ne oa ket roue Karl Martel na Benito Mussolini. De facto e oant o ren p'o doa muioc'h a c'halloud eget o roue.
  • Anavezout ur gouarnamant de facto a c'hall bezañ anavezout ar re o deus kemeret ar galloud dre nerzh en desped d'al lezenn.
  • Ma komzer eus poblañs de facto ur vro e komzer eus an holl re a zo o chom enni daoust ma n'int ket anavezet holl gant al lezenn, evel ar re n'o dije ket paperioù.
  • E broioù zo e vez ur yezh ofisiel de jure, hag unan all de facto: e Maroko, e Liban, eo ofisiel an arabeg de jure, met kenofisiel eo ar galleg de facto.
  • Gouarnamant Korsika, e 2018, a embann lakaat ar c'horseg da yezh ofisiel de facto, tra ma nac'h ar stad c'hall anavezout yezh ebet ouzhpenn ar galleg de jure.

Liammoù diavaezAozañ

NotennoùAozañ

  1. Cicero, Pro Milone, XI