Digeriñ al lañser pennañ
Pablo Neruda

Pablo Neruda, pe Ricardo Eliécer Neftalí Reyes Basoalto e wir anv, ganet d'an 12 a viz Gouhere 1904 e Varral ( Linares, Chili) ha marv d'an 23 a viz Gwengolo 1973 e Santiago ar Chili, zo ur barzh, skrivagner, diplomat, politikour ha soñjer chileat. Adalek 1923 ec'h embannas dastumadoù barzhonegoù. Prederiet eo anezhañ e mesk An Hini Pevar Bras eus ar barzhoniezh chileat digant Gabriela Mistral, Pablo de Rokha ha Vicente Huidobro. Dre ma oa komunour e voe, hervez ar gouarnamantoù a rene e Chile, en harlu pe kannad evit e vro. Aet e oa priz Nobel al lennegezh gantañ e 1971.

En un doare offisiel eo marv Pablo Neruda eus ur krign-bev, da c'houde taol-stad an 11 a viz Gwengolo 1973 e Chili. Er bloavezhioù 2010 ez eus deuet arvar diwar-benn e varv, ha lavaret e c'halle bezañ bet lazhet gant soudarded pe poliserien[1] Auguste Pinochet.

OberennoùAozañ

  • Crepusculario. 1923.
  • Veinte poemas de amor y una canción desesperada. 1924.
  • Tentativa del hombre infinito. 1926.
  • El habitante y su esperanza. 1926.
  • Residencia en la tierra (1925-1931). 1935.
  • España en el corazón. Himno a las glorias del pueblo en la guerra: (1936-1937). 1937.
  • Tercera residencia (1935-1945). 1947.
  • Canto general. 1950.
  • Todo el amor. 1953.
  • Odas elementales. 1954.
  • Nuevas odas elementales. 1955.
  • Tercer libro de las odas. 1957.
  • Estravagario. 1958.
  • Cien sonetos de amor. 1959.
  • Navegaciones y regresos. 1959.
  • Las piedras de Chile. 1960.
  • Cantos ceremoniales. 1961.
  • Memorial de Isla Negra.
  • Arte de pájaros. Santiago. 1966.
  • Fulgor y muerte de Joaquín Murieta. 1967.
  • La barcarola. 1967.
  • Las manos del día. 1968.
  • http://www.lemonde.fr/ameriques/article/2015/11/06/le-poete-pablo-neruda-a-pu-etre-assassine-selon-le-gouvernement-chilien_4804675_3222.html