Un tamm kempenn zo ezhomm d'ober d'ar pennad-mañ
 

Kelaouenn (ur gelaouenn) a zo un termen evit un embann mareadek, war danvezioù hollek pe arbennik hag a zeu er maez pep miz pe dindan bloaz d’an nebeutañ. Diforc’het e vez d’ar gazetenn a zeu er maez dindan ur miz d’an aliesañ, a c’hell dispak muioc’h a destennoù ha muioc’h a c’heloù moullet war ur paper ordinal. Nevez zo eo deuet war wel kelaouennoù war skoroù niverel.

Kelaouenn
type of mass media
Iskevrennad eusserial, recurring entity, Media, embannadenn Kemmañ
Testenn ar pennreolennoùFreedom of the Press Act, Q4153453 Kemmañ
Dezverket dreperiodicity Kemmañ
Enebet ouzhnon-periodical publication Kemmañ
Category for eponymous categoriesQ59241037 Kemmañ

Diorroadur ar c’helaouennoù a zo bet staliet war hini ar voullerezh, a lakaas aesoc’h deskadurezh er vegenn hag hemañ a vroudas he c'hoant gouzout pa kreske an anaoudegezhioù hag an arzhoù a-feur ma teue ar pinvidigezh e broioù Europa.

Gerdarzh

kemmañ

Hervez ar geriadur treadegel, Devri, ne gaver ket ar ger araok 1924 hag e-barzh Feiz ha Breiz e voe. Koulskoude e veneg Gregor Rostrenenn kelaouer, dindan ar furm quéhezlaouër, o talvezout bezañ un den a gont traou nevez, ur c’honter nevezinti. Hag e ya ar verb kelaoui(ñ) war wel e 1855. Savet e voe an holl c’herioù-se diwar keloù a gaver er La Destruction de Jérusalem hag ar c’h-Catholicon (an daou er XVvet kantved) dindan ar furm a hanval bezañ el liester quehezlou hag eo troet gant ar ger galleg nouelle en unander er c’h-Catholicon.

Tost-tre eo kelaouenn eus magazin, met hemañ a dalvez evit un embann cheuc’hoc’h, war baper lufr, da skouer.

E Bro C’hall e weler Le Journal des savants, aet war wel e 1665, evel ar gelaouenn gentañ, pa yae ennañ pep seurt elfennoù kelaouiñ gant ma c’hellfe dedennet al lennerien ganto : keloù lec’hel, nevezinti lennegel ha skiantel, savboentoù, skridvarnadennoù. Pa vez mesket testennoù hir ha bras e impljer ar ger kannadig (ha bulletin e gallen) a veze graet eus ar c’helaouennoù-se e derou ar gazetennerezh.

Un hanter-kant bloavezioù araok (1611), Le Mercure français a voe tostoc’h eus ur gelaouenn pa embanne kalz a geleier politikel o tennañ da lez ar Roue pe d’an darempredoù etrebroadel. Ne zeue ket er maez alies, pep bloaz en derou. Ur benveg evit ar pennoù bras e voe da gentañ.

Pelloc’h, e-doug ar 17vet kantved, e temas war wel e Europa embannadurioù stankañ, a-wezhioù miziek, o kinnig pep seurt testennoù : lizhiri, barzhonegoù, pennadoù skiantel hag arzhel hag all hep mont da zegemer an nevezinti evit darn anezho.

Levrlennadur

kemmañ

Pennadoù kar

kemmañ

Notennoù ha daveennoù

kemmañ