Digeriñ al lañser pennañ
Biniou Roumania
Ar biniaouer, gant Hendrik ter Brugghen (1624), Walraff-Richartz Museum, Köln .
Evel ma kan ar re gozh e c'hwiban ar re yaouank, gant al livour izelvroat Jan Steen, war-dro 1665 . Biniaouerien a oa ivez en Izelvroioù.
Gargoul o viniaouiñ e Toledo e Spagn

Ar binioù (distaget [bi'niːu]), pe sac'h-binioù, zo ur benveg-seniñ dre c'hwezhañ, a gaver e meur a vro, ha dezhañ meur a anv. Div duellenn zo da vihanañ, unan a c'hwezher aer dezhi en ur sac'h, hag unan all a soner an notennoù warni.

Un den a son binioù a zo ur biniaouer.

GerdarzhAozañ

Hervez Émile Ernault e teu ar ger brezhonek eus ur stumm benni, hag a zeu-eñ eus bann, korn[1]. Hervez Léon Fleuriot avat e teufe kentoc'h eus an henvrezhoneg bann, dasson, heson[2].

Hervez un displadur poblek e teufe ar ger brezhonek eus an droienn sac'h-binioù, dre ma seblant bezañ ur sac'h ma weler treid binvioù outañ.

Seurtoù binioùAozañ

Biniaouerien veurAozañ

SkeudennoùAozañ

N'eo ket ral ar viniaouerien e taolennoù al livourien flamank, evel Pieter Brueghel gozh.

El livadurioùAozañ

Skeudennoù renket hervez an istor.

Dre vroioù ar bedAozañ

Skeudennoù renket hervez anvioù ar broioù en urzh al lizherenneg.

NotennoùAozañ

  1. Emile Ernault, Dictionnaire étymologique du moyen breton, 1888, p. 226.
  2. Léon Fleuriot, Dictionnaire des gloses en vieux-breton, 1964, p.78b.

Liammoù diavaezAozañ